آيا تا به حال به اين قضيه كه حافظه اي كه در CPU هاي مدرن امروزي به چشم ميخورد و با نام CPU Cache شناخته ميشود ،  چيست و چه كارايي دارد ، فكر كرده ايد؟ اين موضوعي است كه شايد بارها با آن برخورد داشته ايد ، اما هر بار تنها سرعت CPU بوده است كه نظر شما را به خودش جلب نموده است و از اين مورد غافل شده ايد. در اين مقاله من قصد ندارم شما را به صورت كامل و جزئي با تكنولوژي L2 Cache كه در اكثر CPU هاي قدرتمند امروزي استفاده ميشود آشنا سازم ، بلكه هدف من آشنايي مختصر شما با اين تكنولوژي و بهينه سازي آن براي استفاده حداكثر در سيستم ميباشد ( به حافظه L2 ، حافظه ثانويه سيستم نيز گفته ميشود ).

يكي از بزرگترين اشكالاتي كه در ويندوزهاي سري NT ميتوان به آن اشاره كرد ، وجود يك كليد رجيستري منفرد و تنها ميباشد كه ميزان استفاده ويندوز از اين حافظه ثانويه را كنترل مينمايد. البته بسياري از افراد اين عامل را نقض ميكنند و آن را تنها مختص تنظيمات شركتي ميدانند كه در CPU‌ براي حافظه L2 اعمال شده است. در صورتي كه اين طرز فكر تا حدودي اشتباه است و در ادامه مقاله شما علت آن را متوجه خواهيد شد.
در اين مقاله شما خواهيد آموخت كه چگونه ميتوانيد تنظيمات اين كليد منحصر به فرد را براي استفاده حداكثر و بهينه از قابليت L2 Cache ، بهينه سازي نماييد.  اگر شما از CPU اي استفاده ميكنيد كه در طراحي آن از قابليت دسترسي مستقيم به مسيرهاي حافظه L2 استفاده ميشود ، در اين صورت تنظيم نمودن اين كليد در رجيستري ميتواند در بالا بردن كارايي و سرعت فرآيندهاي آني سيستم شما ( نظير فرآيند بوت ) بسيار موثر باشد. اغلب CPU هاي سري Pentium امروزي و همچنين CPU هاي مدرن AMD‌ از قابليت L2 Cache استفاده ميكنند ، براي اطمينان از اين امر ميتوانيد از دفتر چه راهنماي CPU و يا نوشته هاي اطلاعاتي روي CPU‌ استفاده نماييد.
در اكثر موارد ميزان دسترسي به اين حافظه توسط شركت سازنده تنظيم ميشود و بنابراين شما قادر نخواهيد بود تغييري ( در ظاهر ! ) در ميزان دسترسي به اين حافظه اعمال نماييد. به صورت پيش فرض ،  ويندوز ( و به صورت كلي هر سيستم عاملي ) براي انجام عمليات بوت از فرامين دسترسي به HAL يا Hardware Abstraction Layer ( دسترسي به لايه هاي مجرد هارد ديسك ) استفاده مينمايد. اين عمل باعث بازيابي حافظه L2 ميشود. اگر اين عمليات با شكست مواجه شود ، يعني به هر دليلي امكان دسترسي به لايه هاي هارد ديسك وجود نداشته باشد ، ويندوز براي انجام عمليات بوت از حافظه L2 كمك ميگيرد. در همين جا است كه نكته اصلي و پنهاني ماجرا آشكار ميشود ! ويندوز براي اين منظور تنها از 256 KB از حافظه L2 استفاده ميكند ، در صورتي كه ممكن است CPU شما حافظه L2 اي بيش از اين داشته باشد ، متاسفانه اين مشكل از اينجا ناشي ميشود كه تنظيمات شركتي براي CPU تعريف شده هستند و به صورت پيش فرض نيز ويندوز از اين قابليت استفاده مفيد نميكند ، و علت اين امر همان كليد منحصر به فردي رجيستري ميباشد كه مورد بحث ما است و به صورت پيش فرض در حالت غير فعال قرار دارد.
در ادامه مقاله شما با چگونگي فعال نمودن اين كليد و همچنين تنظيم بهينه آن آشنا خواهيد شد.
پس با ادامه مقاله همراه باشيد.

توجه : با توجه به اينكه اين تغييرات باعث اعمال فرامين خاصي توسط ويندوز در CPU خواهد شد و ممكن است باعث افزايش نسبي دماي CPU به علت دسترسي بيشتر سيستم به آن گردد ، لذا توصيه ميكنم قبل از هر گونه اعمال تغييري جوانب احتياط را رعايت نماييد و حتما از رجيستري ويندوز خود نيز نسخه پشتيبان تهيه نماييد. توجه داشته باشيد كه اين ترفندها تماما در گروه OverClocking قرار خواهند گرفت و لذا شما بايد كليه توصيه هاي مربوط به اين قبيل ترفندها را رعايت نماييد. در غير اين صورت مسئوليت هر گونه مشكلي در استفاده از آنها تنها با خود شما ميباشد ( توصيه ميكنم قبل از انجام مراحل مقاله را تا انتها مطالعه نماييد ).
براي شروع ابتدا از طريق منوي Start و ابزار Run وارد Regedit شويد و مسير زير را در آن بيابيد :
HKEY_LOCAL_MACHINESYSTEMCurrentControlSetControlSession ManagerMemory Management
در صفحه سمت راست به دنبال كليدي با نام SecondLevelDataCache بگرديد، روي آن دوبار كليك نماييد تا صفحه مقدار دهي به آن ظاهر گردد.

همان طور كه مشاهده ميكنيد مقدار اوليه اين كليد برابر 0 ميباشد ، اين مقدار بدين معنا ميباشد كه CPU از تنظيمات شركتي خود براي حافظه L2 استفاده مينمايد ، در اين حالت ميزان استفاده از حافظه L2 تنها 256 KB ميباشد ( البته توجه داشته باشيد كه بسته به نوع CPU شما اين مقدار نيز ممكن است متفاوت باشد كه در پايان مقاله در اين مورد بحث خواهم كرد ).
در قسمت Base حالت كد دهي را از Hexadecimal به Decimal تغيير دهيد و سپس عدد مورد نظر خود را براي ميزان استفاده از حافظه L2 ( بر حسب كيلوبايت ) در قسمت Value Data وارد نماييد ( براي مثال وارد نمودن عدد 512 به اين معنا ميباشد كه سيستم از اين پس از 512 كيلوبايت از حافظه L2 در مواقع نياز استفاده خواهد كرد ). هرگز عددي بيش از عددي كه براي حافظه L2 در CPU شما تعيين شده است در اين قسمت وارد ننماييد زيرا باعث بروز مشكلات بسيار جدي در سيستم شما خواهد شد.